يا مقلب القلوب و الابصار يا مدبراليل و النهار

يا محول الحول و الاحوال حول حالنا الي احسن الحال

حلول سال نو و بهار پرطراوت را كه نشانه قدرت لايزال الهي و تجديد

حيات طبيعت مي باشد رابه تمامي عزيزان تبريك و تهنيت عرض

نموده و سالي سرشار از بركت و معنويت را

ازدرگاه خداوند متعال و سبحان براي

شماعزيزان مسئلت .

            ســـاقـيــا مـيــكـده يـــازارم كــو

                                                      مـردم راسـت نـكو عـاشـق ديـدارم كـو

          مـن و جــــام مـي وسـاقـي به سـرا

                                                     ديــده ام بــر در آن یار دلارامـم كــو

          خـوش ز مـسـتـي گـنـه از يـاد بـبرد

                                                     چشم شهلا و لب خوش كش دلدارم كــو

          گر كشد جان من وگر ز جهان بركند او

                                                     دست مـردان كـفـن پـوش تــن آرايم كو

          خواب صد ساله كنم با قدح باده و مي

                                                     هـوشـيارم كه كند ضـامـن پـنـدارم كـو

           او كــه از جــان و تــنــم روح بـبـرد

                                                     خـود قـدح نـوش شـد و ديـده بـيدارم كو

          ساقـيـا امـشب از ايـن خـانه ببر پيغامم

                                                    بـس خمـوشم بـه سـرا پـاسخ جـانانم كو

 ۱۴/۷/۷۴

خاموش

             انـتـظـار رخ رخـســار تــو را دارم بــاز

                                    شــوق ديــدار وجـودت به وفا دارم بــاز

           من به راهي شدم و كوي به كويت گشتم

                                       ديـدن روي تـرا بـهـر سـجـودت گـشتم

            پرس پرسان به حريم دلت اي يـار خموش

                                    بـرسيدم ديده گريان اشك ريزان به سروش

           مــژده بــر دل كــه بـه ديـدار تــو شـد

                                   خود  خموش آمدم  و ناله دل سوي تو شد

           تـو كه از مـاه مـن و مهـر دلـم بـي خبري

                                     داده اي  رخـصـت ديدار به سـوي دگـري

          دل بـگفتـا كـه بـيـا شــوق رخـت را دارم

                                         گفتـن از راز دلـم صـحبـت ديـگـر دارم

         راز دل گـفـتـن بـا يـــار خــطـا ار نـبـود

                                          بـس خـطا باشـد اگـر يـار با دل نـبـود

                                                                                              14/12/74

                                                                                               خاموش

  السلام عليک يا ابا عبدالله

السلام اي وادي کربلا                                 

                                     السلام اي سرزمين پر بلا

  السلام اي جلوه‌گاه ذوالمنن                          

                                           السلام اي کشته‌هاي بي کفن

ديباچه عشق و عاشقي باز شود                      دل‌ها همه آماده پرواز شود

امام حسین علیه‏ السلام به پیروان خود توصیه می‏کنند در سرگذشت دیگران که پیش از این در دنیا بودند و در رفاه و آسایش زندگی می‏کردند تأمل کنند و همواره به یاد مرگ باشند چرا که این کار انسان را از گناه باز می‏دارد. آن‏حضرت می‏فرمایند: «ای فرزند آدم، کمی اندیشه کن و به خطاب به نفس خود بگو: پادشاهان و صاحبان دنیا و جهان‏داران گذشته کجایند؟ آنهایی که شهرها بنا کردند و نهرها را جاری کردند و... و سرانجام با بی‏میلی از همه آنها جدا شده، از دنیا رفتند و همه را برای دیگران به ارث گذاشتند. ما هم روزی مثل آنها همه چیز را به دیگران وا گذاشته، به آنها خواهیم پیوست. ای فرزند آدم، هنگامی را به یاد آور که با مرگ دست و پنجه نرم می‏کنی و در قبر پهلو به زمین می‏گذاری و در پیشگاه خدا تمام اعضای بدنت علیه تو گواهی خواهند داد و رازهای پنهان آشکار شده، ترازوهای عدالت برقرار می‏شود».

                             من اين ترانه نخواندم           

                                                              که تو بهانه كني

                       من اين سبو نشكستم         

                                                              كه آه و ناله كني

                       من اين گلايه نكردم       

                                                              كه آن گلايه كني

                       من از تو دست نشستم         

                                                              كه چهره پاره كني

                      تو خود بهانه گرفتي             

                                                             كه خاطرم آزرد

                       تو خود سبو بشكستي         

                                                            كه جام مي سر خورد

                       تو خود گلايه بكردي          

                                                            كه بس جگرخون خورد 

               بيا و رندي رندان به ما نكن ساقي      

                                                         كه رند مست شدم من ز رندي ياران

                                                                                                        خاموش

                                                                                                        ۷/۱۲/۸۶

 

            پايم به رهي رفت كه دل دادش كرد

 

                                              در كوي نظر به نقش يارش مي كرد

 

            گشـتم كه رخ يـار ببـينـم  به  سـرا

 

                                              ديدم رخ معـشوق كه  پـروا مي كرد

 

   23/12/74

     خاموش

         

            شبانگاهان خیال یار کردم    

                                         به سوی آسمان پرواز کردم

           بدیدم گلشن رویش چو مهتاب   

                                        دو دستم را به سویش باز کردم

            در آغوشش بخسبیدم شبی چند   

                                        به رویاهای خود من ناز کردم

           چو خورشید فلک رویی نشان داد    

                                        دل آنجا و تنم بیمار کردم

۲۵/۰۶/۸۶

   خاموش

  

                         

داني كه چرا در طلبت مست و خموشم

                          آواي تــرا هـر شـب و هـر روز بـگوشـم

 

يـادت زخيـالم همه يـادم بربـوده است

 

                               چـشمان غـزالت بـر بوده است خـروشـم

 

در وادي عـشقـت نه يـكي نـاله شنيدم

 

                               آهـي ز دلـم رفت كه بردي هـمه هـوشم

 

ديوانه شدم، مـست شدم وزطرب عشق

 

                               ديـدار تـرا در طلـبم مـي چـه بـنـوشـم

 

بگذار كـه دل از غـم عـشق تـو بـميرد

 

                               وز عشق تو سودي نشود بـهر چه كوشم

 

سودي اگرش هست به ديـدار تو دلـدار

 

                              وآن جامه كه از عشق خريدم به كه پوشم

 

افسوس كه گوشم نشنيد نـاله مـعشوق

 

                       دل را به حـراجي بـبرم مـفت فـروشـم      

  

                                

                                                                    19/12/74

                                                                      خاموش